Had Pengukuran Meter Aras Bunyi dan Bunyi Sendiri
Takrifan jumlah julat meter aras bunyi dalam IEC standard antarabangsa baharu{{0}}:2002 dan peraturan penentukuran meter aras bunyi baharu JJG188-2002 ialah: aras bunyi berwajaran A julat yang boleh diuji sebagai tindak balas kepada isyarat sinus, daripada tahap bunyi minimum pada julat tahap kepekaan maksimum kepada tahap bunyi tertinggi pada julat tahap kepekaan minimum, tanpa petunjuk beban lampau atau kurang julat dan dengan ralat linear dalam julat toleransi yang ditentukan. Pada masa yang sama, ditetapkan bahawa dalam mana-mana pemberat frekuensi atau julat tindak balas frekuensi meter aras bunyi, ralat linear aras ditambah ketidakpastian yang berkembang disebabkan oleh pengukuran (0.3dB) tidak boleh melebihi ± 1.1dB untuk bunyi tahap 1. meter aras dan ± 1.4dB untuk meter aras bunyi aras 2 merentasi semua julat aras sebarang frekuensi. Oleh itu, untuk memastikan keperluan ralat linear dan mengurangkan pengaruh ketidakpastian, bunyi yang dijana sendiri bagi meter aras bunyi tahap pertama hendaklah sekurang-kurangnya 8dB lebih rendah daripada had bawah pengukuran, dan meter aras bunyi tahap kedua hendaklah sekurang-kurangnya 6.7dB lebih rendah. Kedua-duanya sekurang-kurangnya 5dB lebih rendah daripada standard lama dan memerlukan standard yang lebih tinggi.
Walau bagaimanapun, kebanyakan pengeluar pada masa ini menetapkan nilai hingar yang dijana sendiri (bunyi latar belakang) sebagai had bawah untuk mengukur meter paras bunyi, yang jelas mengelirukan pengguna. Pengguna harus memberi perhatian semasa memilih, kerana had bawah ukuran sebenar meter aras bunyi ini ialah 6.7dB~8dB lebih tinggi daripada yang mereka sediakan. Sesetengah pengeluar masih mengukur had bawah paras hingar 5dB lebih tinggi daripada hingar latar belakang mengikut piawaian kebangsaan dan antarabangsa meter paras bunyi lama, yang tidak cukup tepat.
Had bawah pengukuran meter aras bunyi bergantung terutamanya pada kepekaan mikrofon dan bunyi yang dijana sendiri oleh meter aras bunyi. Untuk mengurangkan had bawah ukuran, kita perlu bermula dari dua aspek ini. Dalam piawaian dan peraturan antarabangsa baharu, pengeluar dikehendaki menyediakan * bunyi akustik jana sendiri tinggi dan bunyi elektrik jana sendiri masing-masing. Ia dikehendaki meletakkan meter aras bunyi dalam medan bunyi hingar rendah untuk mengukur hingar bunyi yang dijana sendiri. Memandangkan sesetengah hanya mempunyai medan bunyi hingar rendah untuk tahap A, hanya tahap bunyi bunyi yang dijana sendiri boleh diukur pada masa ini. Bunyi elektrik yang dijana sendiri diukur dengan menggunakan galangan setara dan bukannya mikrofon. Kami tahu bahawa mikrofon juga menjana bunyi yang dijana sendiri (bunyi terma), jadi hingar bunyi yang dijana sendiri bagi meter aras bunyi biasanya lebih besar daripada bunyi elektrik. Impedans setara mikrofon pada asasnya ialah kapasitor, dengan kapasitansi kira-kira 50pF untuk mikrofon 1-inci dan kira-kira 15pF untuk mikrofon 1/2-inci. Bunyi yang dijana sendiri yang diperoleh daripada ujian kemuatan yang berbeza akan berbeza. Apabila menguji bunyi elektrik yang dijana sendiri, peranti padanan yang digunakan untuk penukaran isyarat elektrik tidak boleh digunakan. Kapasitor di dalam peranti padanan ini ialah 0.01 μ F atau 0.1 μ F, dan hingar elektrik yang diukur dengannya akan jauh lebih rendah. Di samping itu, apabila mengukur hingar yang dijana sendiri, min aritmetik 10 bacaan bacaan rawak tahap bunyi berwajaran untuk masa F dan S perlu diambil dalam masa 60 saat, dan bukannya nilai bacaan maksimum. Untuk purata aras bunyi masa, purata masa hendaklah sekurang-kurangnya 30 saat.
